Mama is ziek
Weet je wel hoeveel ik van je hou? Hoe gewenst je bent?
Ik kijk naar je, en ik zie je blonde haren, je grijze ogen die ondeugend deze wereld inkijken. Een wereld waar wij beiden soms maar weinig van snappen.
Mama is ziek, maar aan de buitenkant is daar niet veel van te zien. Soms heb ik diepe kringen onder mijn ogen, maar verder vindt men dat ik er goed uitzie. Ik ben ziek in mijn hoofd. Wat met een burn-out begon werd ADHD en later een bipolaire stoornis.
ADHD
ADHD hebben we allebei en dat maakt het soms lastig, maar soms ook wel fijn. Hierin begrijpen we elkaar. Soms is het zo druk in onze bovenkamers dat we lelijk doen terwijl we het niet zo bedoelen. Niet dat ik het goed praat, maar begrijpen doen we het wel.
Bipolaire stoornis
De bipolaire stoornis daarentegen is vooral heel erg verwarrend. Eens in de zoveel tijd voelt mama zich niet meer ziek. Ik voel me dan energiek, en ik kan alles bereiken dat ik wil bereiken. Slapen is voor mietjes en scoren en gaan wordt het credo. Dan, van het een op het andere moment, voelt mama zich weer ziek. Mama klaagt dan over veel pijn en over het zo moe zijn dat ze ervan moet huilen. En regelmatig valt mama naast je op de bank in slaap. Het overvalt me en hoe ik ook vecht, het lijkt sterker dan ik. Ik voel me neerslachtig en ik heb moeite om te genieten van alles dat we meemaken.
Te weinig energie
Je vraagt me of ik met je wil spelen. Ik overweeg het, maar ik kom tot de conclusie dat ik het op dit moment niet kan. Ik heb zo weinig energie, dat ik na iedere handeling het gevoel heb dat ik moet slapen. Straks moet ik ook nog eten koken. Als dat maar lukt.
Voor jou ga ik door
Ik zie het verdriet in je ogen. Ik wijs jou niet af kleine jongen, maar ik zie in je ogen dat dat wel is wat je denkt. Als het duister is in mijn hoofd ben jij degene waar ik voor doorga. Ik zelf ben dit gevecht vaak zat. Ik ben het zat om van het ene uiterste naar het andere uiterste te gaan. Van te veel in te weinig tijd doen, naar geen voet kunnen verzetten.
Het spijt me
Het spijt me dat ik er soms niet genoeg voor je kan zijn. Verwar dit alsjeblieft nooit met er niet voor je willen zijn. Man, wat wil ik graag! Ik zou iedere dag met je willen spelen. Samen buiten rennen, of samen spelen met je trein. We zouden op avontuur gaan, en samen fietsen tot we niet meer konden.
Wat zou ik je ouders gunnen die dit wel met je kunnen doen. Toch is er nog een restje ego dat zelf voor je wil zorgen. En sommige dagen lukt dat ook, maar andere dagen doe ik je tekort. Ik word me er steeds meer van bewust dat ik niet de moeder kan zijn die ik had willen zijn.
Vergeef je me?
Lieve kleine jongen kun je me vergeven? Ik doe zo mijn best, en er is niemand anders waar ik zoveel van hou als van jou. Ik maakte jou een KOPP-kind. Zonder dat ik dat wilde. Zonder dat jij dat verdient.
Liefde volle mama
Tekst gaat verder na de advertentie
-----------------------------------------