10 manieren om spiritueel te ontwaken
Geestelijk ontwaken is geen speciaal gevoel, een staat of ervaring. Het is geen doel of bestemming, een plek om in de toekomst te halen. Zoals Boeddha ons probeerde te vertellen (hoewel er maar weinigen daadwerkelijk naar ons hebben geluisterd), is het geen bovenmenselijke prestatie of verworvenheid. Je hoeft niet naar India te reizen om het te vinden. Het is niet iets speciaals om in staat van perfectie te komen. Dit is niet alleen voor de mensen die alles hebben en denken te zijn. Je hoeft niet rijk of arm te zijn. Het is geen exclusieve club. Het is geen out-of-the-body ervaring, en het is niet leven in eenzaamheid, het afsluiten van al je mooie zintuigen, het losmaken van jezelf en van de realiteit van deze moderne wereld. Het kan niet worden overgedragen aan jou door een goeroe, noch kan worden weggenomen of verloren. Je hoeft niet de discipel of volgeling van iemand te worden, of al je bezittingen weg te geven. Je hoeft je niet bij een cultus aan te sluiten. Je hoeft niemand te volgen.
“I truly attained absolutely nothing from complete, unexcelled enlightenment!” Buddha
Dit zijn enkele eenvoudige principes en tips:
1. Er is geen bestemming; alleen het nu
Er is alleen NU; de huidige plek waar je nu in leeft. Kom uit het epische verhaal van tijd en ruimte, verleden en toekomst, spijt en anticipatie, en het zoeken van verschillende toestanden en ervaringen. Zelfs het zoeken naar spirituele verlichting. Ontspan je en focus niet op ‘wat is verdwenen’, ‘wat is er nog niet’ – dingen die je onmogelijk kunt controleren vanaf waar je bent. Kom uit het verhaal van ‘Mijn Leven’ en laat je fascineren door wat hier op dit moment gebeurt. Wees nieuwsgierig naar je zeer levendige dans van gedachten, gewaarwordingen, gevoelens en impulsen die op dit moment gebeuren. Vergeet niet dat dit de enige plaats is van waaruit uiteindelijk echte antwoorden kunnen ontstaan. Het huidige moment is waar je echt bent, je thuis, voorafgaand aan tijd en ruimte. Het is alles wat er is; de rust te midden van de storm.
2. Denken en weerstand leiden tot lijden
Pijn is niet het echte probleem; het echte probleem is ons denken over pijn, onze weerstand ertegen, onze poging er aan te ontsnappen en een (denkbeeldige) toekomst tegemoet te gaan. Het echte probleem begint als we beginnen te herkauwen over onze pijn, ons verdriet, onze angsten, onze woede; piekeren over onze ongemakken, terugspoelen en snel doorspoelen van de film over ons leven! We kauwen op het verdriet van gisteren en morgen, in plaats van de ervaringen van vandaag direct te verkennen en te ervaren als ze zich aandienen. We voegen een onnodige bezigheid van herkauwen en weerstand tegen het leven, en dit creëert lijden. De uitnodiging? Kom uit het verleden en toekomst, op zoek – en streven naar, ontmoet het leven in met zijn rauwe randje. Op dit moment, zonder oordeel, en zonder de verwachting dat ‘vrede’, ‘ontspanning’, ‘verlichting’ of enige vorm van verschuiving zal resulteren. Ontmoet het moment op zijn eigen voorwaarden; zie het allemaal als een geschenk. Bekijk het, voor het aangename en onaangename, het aangename en het pijnlijke, zonder agenda.
3. Gedachten en gewaarwordingen zijn niet persoonlijk en niet de waarheid
Zie gedachten en gewaarwordingen als neutrale en onpersoonlijke gebeurtenissen in het bewustzijn. Net als geluiden die we horen, ontstaan gedachten en fysieke gewaarwordingen spontaan en verdwijnen ze als golven in de oceaan van jou vandaan. Ze kunnen niet worden gecontroleerd, gewist of ontkomen. Cultiveer dezelfde zachte houding ten opzichte van gedachten en gewaarwordingen als je het al hebt ten opzichte van geluiden. Ontmoet alle gedachten en gewaarwordingen met een houding van vriendelijkheid en nieuwsgierigheid. Zie ze als welkome gasten in jouw aanwezigheid.
4. Jij biedt de ruimte voor gedachten, niet de denker zelf
Je gedachten ben jij niet, en ze zijn niet de realiteit; het zijn slechts suggesties, mogelijkheden, geruchten, propaganda, oordelen, stemmen, beelden, terugspoelen en die snel vooruitkomen en gaan – wolken in de uitgestrekte lucht. Probeer ze niet stil te houden, het zwijgen op te leggen of te stoppen, ze te laten vallen, te verwijderen of te controleren. Wees de ruimte voor hen, zelfs als ze zeer actief zijn op dit moment! Vergeet niet, als je gedachten opmerkt, als je er rekening mee houdt, ben je er niet in opgesloten. Ze definiëren je niet. Jij bent de stille doos, niet de ingesloten. Wees wat je bent – de onveranderlijke omhelzing van de gedachte, de uitgestrektheid waarin gedachten kunnen komen en gaan zoals ze willen.
5. Adem je ongemak en pijn in en uit, respecteer het
Adem je ongemakkelijke ervaringen in; geef ze waardigheid. Eer ze in plaats van ze af te sluiten, verhongeren ze van warmte. Stel je voor of voel je adem in het verwaarloosde gaan. Laat het binnen komen en geef het liefde. Vul het oncomfortabele gedeelte van je lichaam met zuurstof, warmte en waardigheid. Probeer de gewaarwordingen niet te ‘genezen’ of zelfs los te laten. Ze willen worden gezien, geëerd, opgenomen in de huidige leven. Stel dat zelfs ongemak intelligentie in zich draagt; dat het niet tegen je is. Weet dat ware vreugde niet de afwezigheid of het tegendeel van verdriet of pijn is, maar de bereidheid om alles te omhelzen.