Het is op dit moment herfstvakantie bij ons en de kleine man is dus thuis. Normaal gesproken doet hij het niet zo goed tijdens vakanties, maar tot nu toe blijven de mega uitbarstingen ons gespaard. Ssstt… Even afkloppen hoor! En soms, soms zijn er van die goede dagen waar je een lange tijd op kan blijven teren.
Cadeautje
Het weer van gisteren en vandaag is echt een cadeautje geweest. Ik kan me niet heugen dat ik ooit op 15 en 16 oktober in mijn badpak op het strand heb gezeten. In Nederland dan. Wij hebben de mazzel dat we vlakbij het strand wonen. Een plek waar we dan ook vaak te vinden zijn.
Het reuzenrad
Begin Juni had ik een prijs gewonnen. Een gezinsticket voor het reuzenrad in Scheveningen. We zouden in de zomervakantie gaan, maar dat was er niet van gekomen. Vandaag leek me een prima dag om hem in te gaan wisselen. Met goede moed fietsten we naar Scheveningen. We parkeerden onze fiets, en liepen over de boulevard naar de Pier. Hoe dichterbij we kwamen hoe vaker je mijn hand vast wilde houden.
Toen we in de rij stonden naast het reuzenrad begon je te draaien en te wiebelen. Voor mij een teken dat je het spannend vindt.
Ik vroeg je of je zo aan het bewegen was omdat je het spannend vond. Dat was een volmondig ja. Ik begreep wel dat je het spannend vond, want als ik zelf naar boven keek voelde ik toch ook wat kriebels in mijn buik.
We waren redelijk snel aan de beurt, en we stapten in. Op je gezicht stond de spanning, maar ook het plezier te lezen. Na het eerste rondje kon je je ontspannen, want nu wist je tenslotte hoe het zou gaan. Je keek je ogen uit! Richting de zee, maar ook richting de Pier, en zelfs in de verte het centrum van Den Haag. Je telde 6 rondjes voordat we uit moesten stappen.
Een IJsje
Na het reuzenrad gingen we de Pier in, en daar werd schepijs verkocht. Koemelk is vaak niet echt een succes, maar je wilde zoooo graag een ijsje met 2 bolletjes blauw ijs. Ik zwichtte en kocht er een voor je. En ook ik genoot van een heerlijk ijsje. Wonder boven wonder kreeg je er geen buikpijn van! En je genoot er tot aan je oren van. Nadat we beiden ons ijsje op hadden moest je plassen, dus gingen we opzoek naar een WC. Poe, gelukkig, net op tijd!
Strand
Omdat het zulk heerlijk weer was had ik onze badkleding en 2 handdoeken meegenomen. We besloten om even lekker op het strand te gaan spelen. Je maakte al snel vriendjes met andere kinderen op het strand. Vriendjes maken gaat je steeds beter af, en het is een genot om je zo heerlijk met anderen te zien spelen. Op een gegeven moment vroeg je of ik samen met je over de golven kwam springen. Dat wilde ik wel. We sprongen over de golven en we gierden het samen uit van plezier. Na een tijdje ging ik weer zitten om even in een boek te lezen, terwijl jij weer met andere kinderen ging spelen.
Patatjes
Na een hele middag spelen en op het strand liggen besloot ik dat we maar naar de grote M op de boulevard moesten gaan om te eten. In je Happy Meal vond je net als de vorige keer een speeltje voor een meisje. Dat zou je we leven gaan regelen. Je had bij andere kinderen Mario en Luigi gezien. Mario vond je maar stom want die kon niets, dus je had je hoop op Luigi gevestigd. De jongeman achter de counter ging opzoek, maar Luigi had hij niet meer. Voor het eerst op deze dag was ik bang voor een meltdown. Je nam de Mario aan, maar je was heftig teleurgesteld. Ik benoemde dat ik zag dat je teleurgesteld en verdrietig was. Je beaamde dit en we gingen even zitten om ermee te dealen.
Draaimolen
Toen viel je oog op de draaimolen. Je ogen begonnen te glinsteren en het poppetje leek vergeten. Ik liet je een rondje op de draaimolen gaan en je goede en blije humeur was weer terug. En dat zonder helemaal los te gaan bij teleurstelling! Wat ben ik trots op je! (Nu hoor ik de lezer zonder een kind met hechtingsproblematiek of ADHD denken “hoezo trots op hem omdat hij niet los ging? Je moet gewoon wat strenger zijn.” Gelukkig heb ik nu geleerd om hier niet meer naar te luisteren, en alle overwinningen, hoe klein ook te vieren.)
Sealife
Langzaam liepen we richting de fiets toen we voor de zoveelste keer langs Sealife liepen. Zodra je Sealife ziet kopieer je altijd goed wat ik ooit gezegd heb, namelijk “Het is veel te duur, vergeleken bij hoe groot het is”. Ik bedenk me ineens dat het na 17.00 uur is en dat we met korting naar binnen kunnen. Ik kijk dit even na en het klopt. Het is een nu of nooit is aangezien we bijna nooit naar Scheveningen gaan. Ik vertel je dat we er toch in gaan. O wat ben je blij!! Ik vertel je dat je geen zorgen hoeft te hebben over hoe duur het is. Dat mama het niet zou doen als het niet zou kunnen.
Binnen aaien we anemonen, zien we vissen, kleuren we vissen en zien we kwallen, pinguïns, schildpadden, haaien en nog veel meer. Je schiet van het ene naar het ander. Zo blij ben je dat we er eindelijk zijn. Aan het einde kies je een beker uit die je met een slushpuppy laat vullen, en volledig tevreden en voldaan lopen we het laatste stukje naar de fiets.